bio-image


Ο Ευθύμης Σενής γεννήθηκε το 1985 στην Αθήνα και πέρασε τα πρώτα παιδικά του χρόνια στις γειτονιές των Πετραλώνων. Από το 1993 μέχρι και σήμερα έχει ζήσει τα περισσότερα χρόνια του στην Κόρινθο, ενώ στο ενδιάμεσο επέστρεψε στην Αθήνα για σπουδές στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο. Μεγάλη του αγάπη τα ταξίδια· από την Κρήτη και τη Σαντορίνη ως την Κομοτηνή, και από την Κάρπαθο ως την Κέρκυρα, μεγαλώνει χαράζοντας στην ψυχή του το ελληνικό τοπίο. Η ανάγκη να γνωρίσει νέους κόσμους και διαφορετικές κουλτούρες, τον οδηγεί σε ταξίδια στη Σερβία, στη Γαλλία, στην Ισπανία, στην Αυστρία, στην Ουγγαρία και σε άλλες χώρες, όπου εμπλουτίζει τον εσωτερικό του κόσμο και τη φαντασία του. Το 2012 αποφασίζει να μεταναστεύσει στην Αγγλία, στο Κέιμπριτζ. Εκεί, πολύ σύντομα νοσταλγεί τον λαμπερό ήλιο και τη θάλασσα, τη θέρμη των Ελλήνων, και αρχίζει να γράφει τα πρώτα του άρθρα και διηγήματα. Το 2013 επιστρέφει στην Ελλάδα και έναν χρόνο αργότερα ξεκινά τη συγγραφή του βιβλίου «Των Θεών Η Επανάσταση», το οποίο ολοκληρώνει και εκδίδει το 2016.

Blog

Αυγ 0
Αυγ 0

Θαύματα του Αυγούστου

Το καλοκαίρι βούλιαζε αργά κάτω από τα τελευταία κύματα του Αυγούστου. Πότε πότε, έβγαζε το ηλιοκαμένο πρόσωπο του στον αφρό, να πάρει ακόμη ένα ανεμικό φιλί της ζωής από το Κυκλαδίτικο μελτέμι και σκεπαζόταν ξανά τον ορίζοντα του απόβραδου. Ο ήλιος αποκαμωμένος από την ορθότητα του ουρανού απατούσε το γαλάζιο κι έσβηνε τις πιο κρυφές […]

  περισσότερα
Ιούλ 0
Ιούλ 0

Έκπτωτοι Άγγελοι

Σου έχει τύχει ποτέ να νοιώθεις το σπίτι σου ξένο; Είναι δύσκολο. Μόνο αν φύγεις για λίγους μήνες ή χρόνια, πάρει μια ανάσα το μυαλό σου, μπορείς να καταλάβεις αν σου ανήκει ή αν του ανήκεις. Οι περισσότεροι άνθρωποι ανήκουν στα σπίτια τους, όχι το αντίθετο. Στις αναμνήσεις, στα συναισθήματα όσων έζησαν εκεί μέσα, στα […]

  περισσότερα
Απρ 0
Απρ 0

ΤΟ ΡΟΛΟΙ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣΙΑΣ

Στέκεις στης πόλης το ετοιμόρροπο ψηλό καμπαναριό φτωχός και άσημος, εργάτης Κουασιμόδος. Παραξενεύτηκες για μια στιγμή και λίγο ακόμα όταν απότομα σταμάτησε του κόσμου η βοή. Που πήγαν όλοι κι έμεινε η πλατεία αδειανή; Μόνο οι αστυφύλακες χλωμοί ζουν πια εκεί κάτω. Φέραν μαζί τους την μαύρη του φόβου συννεφιά κι η βροχή δε φαίνεται […]

  περισσότερα
Φεβ 1
Φεβ 1

Τα πάντα για σένα.

– Είμαι ηλίθιος! Ηλίθιος! Πώς μπόρεσα να αργήσω στο πρωινό; Ηλίθιε! Γιατί είναι τόσο δύσκολο να είσαι σαν τις αδερφές σου; Μην το ξανακάνεις ποτέ αυτό! Συγγνώμη μανούλα μου… Μαμά μου, συγγνώμη. Είσαι τόσο καλή… Θυμώνω με τον εαυτό μου, όταν σε αναγκάζω να με τιμωρείς. Πόσο μεγάλη θλίψη μου προκαλεί να βλέπω τα χέρια […]

  περισσότερα
Ιαν 3
Ιαν 3

Από τον κόσμο θα χαθώ

Από τον κόσμο ετούτο είπα θα χαθώ, κρύφτηκα στην έρημο και είπα: _ Δεν με πειράζει που περπατώ στην άμμο την καυτή , που στο δρόμο μου λουλούδια είναι οι κάκτοι. Ούτε οι αμμοθύελλες, που άλλου κοιμάμαι, άλλου ξυπνώ και δεν γνωρίζω ανατολή και δύση. Είναι η σιγουριά μου πως εκεί μακρυά είναι μια όαση […]

  περισσότερα
Δεκ 2
Δεκ 2

Η Αλίκη στην ώρα της πιο μεγάλης νύχτας

Η πιο μεγάλη νύχτα του χρόνου σήμερα. Η πιο σκοτεινή; Όχι. Η πιο θλιμμένη; Όχι. Η πιο μεγάλη. Νύχτωσε από το μεσημέρι και λες δε θα βγει ο ήλιος ποτέ πάλι. Που είσαι; Σε περιμένω φως μου. Πως έγιναν τα πράγματα έτσι; Δεν ήθελα ποτέ να ζήσω στα σκοτάδια, φως χρειαζόμουν, χαρά και ομορφιά. Πως […]

  περισσότερα